Wednesday, June 17, 2026

රාමුගත පැවැත්මකට එරෙහි අරගලය Divergent

 


Divergent කියන්නේ මම නිතර බලන ප්‍රවර්ගයක චිත්‍රපටයක් නොවුණත් මේක බලලා අවුරුදු ගානක් ගිහිල්ලත් මේ කතා තේමාව මගේ හිතේ වරින් වර සැරිසරන එක නැවතිලා නැහැ. මේක තරමක් ප්‍රසිද්ධ හෝ වාණිජ ධාරාවේ චිත්‍රපටයක් කිව්වත් වැරදි නැහැ. කොහොම වුණත් මේ කතා තේමාව හඳුන්වන්න වෙන්නේ විද්‍යා ප්‍රබන්ධ කතාවක් ලෙසයි.

මේ කතා තේමාව සුවිශේෂී එකක්. අනාගතයේ තාක්ෂණයෙන් අති නවීන වූ නගරයක මිනිසුන් ප්‍රධාන ප්‍රවර්ග 5කට බෙදා දැක්වීම තමයි මේකෙ මූලික කතාව. මෙතනදි සිදුවෙන්නෙ මේකයි. අවුරුදු 16 වෙද්දී සියලුම මිනිසුන්ට තමන් අයත් වන්නේ කුමන ප්‍රවර්ගයකට ද යන්න තීරණය කරන පරීක්ෂණයකට මුහුණ දෙන්න වෙනවා.

අපේ කතා නායිකාව බියට්‍රිස් ටද මේ පරීක්ෂණයකට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. මෙසේ එක් එක් හැකියා මත වර්ග කරන ලද සමාජ කණ්ඩායම් 05ක් තියෙනවා. ඒවා සිංහලෙන් කිව්වොත් මෙහෙමයි.

·         ත්‍යාගශීලී

·         නිර්භීත

·         බුද්ධිමත්

·         අවංක

·         සාමකාමී

 

මේ පරීක්ෂණයට මුහුණ දෙන බියට්‍රිස්ගේ පරීක්ෂණය අනූව ඇය නිශ්චිත එක කණ්ඩායමකට අයත් වෙනවා යයි නිගමනය කරන්න අසීරු වෙනවා. ඇය එක් එක් කණ්ඩායමේ ලක්ෂණවල සංකලනයක් වගේ. මේක සුපිරි තත්වයක් වුණත් මෙසේ වර්ග කරන නියාමකයන් හිතන්නේ මෙසේ සුපිරි වර්ගයකට අයත් වන්නන් සමාජයේ පැවැත්මට තර්ජනයක් වන බවයි. ඒ අනූව බියට්‍රිස්ට තර්ජනයක් තියෙනවා. ඒ නිසාම ඇය ස්වයංව කණ්ඩායමක් තෝරා ගන්නවා. ඒ කණ්ඩායම තමයි නිර්භීත කණ්ඩායම.

මෙන්න මේ ආකාරයට සමාජයේ ආකෘතිකගත පාලන සැලැස්ම සංකේතාත්මකව ප්‍රශ්න කරමින් සහ එහි විභේනයන් ගැන සාකච්ඡා කරමින් වඩාත් හැඟුම්බර සහ කුතුහලය දනවන කතාවක් ලෙසින් මේ චිත්‍රපටය විකාශය වෙනවා.

මේ චිත්‍රපටයේ තවත් කොටස් දෙකක් හෝ තුනක් තියෙනවා. ඒවාත් විවිධ මට්ටම් වලින් රසවත්. නමුත් මම තදින්ම කැමති පළවෙනි එකට. එනම් Divergent එකට.

Friday, June 12, 2026

ආදර කතාවක් නෙමෙයි ආදරය ගැන කතාවක්

 





500
DAYS OF SUMMER චිත්‍රපටයේ ආරම්භයේදී අපට කියන්නේ මේක ආදරය ගැන කතාවක් මිස ආදරනීය කතාවක් නොවන බවයි. දින 500ක් පුරාවට දිවෙන කතාවේ දින දසුන අපේ ඉදිරිපිට දිග හැරෙන්නේ අපිළිවෙළකට. අතනින් මෙතනින්. පලවෙනි දවස් කිහිපයෙන් අනතුරුව දින 290 වෙන්න පුලුවන්. ආයෙත් 500 වෙනි දිනයට යන්නත් පුලුවන්. ඔය වගේ කතාව ගලාගෙන යාමේදී අපේ පිළිවෙළ සහිත ආකෘතිය බිඳ හෙලනවා.

ටොම් කියන්නේ සාමාන්‍යෙයන් අපි වගේ පෙම්වතෙක්. මම වගේ කෙනෙක් විදිහටයි මට දැනුනේ. එයා ආදරය දකින්නේ සදාතනික දෙයක් විදිහට. ස්ථාවර හෝ ස්ථිර දෙයක් විදිහට. අචල දෙයක් විදිහට. නමුත් ටොම්ගේ පෙම්වතිය ( සමර) එසේ නැහැ. ඇය ටොම් එක්ක ආදරයෙන් බැඳුණත් ඇය නිරන්තරයෙන් ප්‍රකාශ කරන්නේ අපි නිකං යාළුවෝ විතරයි. මා ගාව බරපතල හැඟීමක් නැහැ. කියලයි. ආදරය ආරම්භ කරද්දී මේ ප්‍රකාශය බරසාරත්වයකින් තොරව භාරගත්තත් ටොම්ට ක්‍රියාත්මක තලයේදී මේ අස්වාභාවික ගනුදෙනුව දරාගත නොහැකි වෙනවා.

කාලයත් එක්ක සමර්ට (පෙම්වතියට) ටොම් ගැන තියෙන උනන්දුව දියවෙලා යනවා. අවම වෙලා යනවා. 290දී ටොම්ගෙන් වෙන් වෙලා සමර් තනි වෙන්න බලනවා. ඒකට නිශ්චිත තනි හේතුවක් සමර් ගාව නෑ. 

සමර් වෙන් වෙලා ගියාට ටොම් ගාව තවමත් ආදරය නොනැසී තියෙනවා. කල්පනා ලෝකෙ ඇතුලේ සමර් ජීවත් වෙනවා. ටොම් නිරන්තරයෙන් විශ්වාස කරන්නේ සමර් ආයෙ කවදාක හෝ තමන් සොයා පැමිණේවි කියලයි.

ඔය අතරේ දවසක අහම්බෙන්  ටොම්ට සමර්ව මුණ ගැසෙනවා. තම නිවසේ උත්සවයක් වෙනුවෙන් සමර් ටොම්ට ආරාධනා කරනවා. ටොම් මෙයින් මුසපත් වෙනවා. උද්යෝගිමත් වෙනවා. ටොම්ගේ ඇතුල් හද දැල්වෙන්නේ සමර්ව යළි දිනාගැනීමේ අරමුණෙන්. සමර් යළි තමාට ආදරය කරාවිය යන අපේක්ෂාවෙන්.

නමුත් ටොම්ට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන්නේ බලාපොරොත්තු නොවන දෙයක්.

මේ කතාව ඇතුලේ ආදරය පිළිබඳ යථාර්ථවාදී කතාවක් අසම්මත ආකෘතියක් ඇතුලේ ලස්සනට ගලපනවා. ආදරය කියන්නේ මොකක්ද සම්බන්ධතා කියන්නේ මොකක්ද කියන ප්‍රශ්නයට පිළිතුරකටත් වඩා ඒ පිළිබඳ නැවත වටයකින් සිතන්න අපිව පොළඹවන ආකාරයේ නැවුම් සිනමා කෘතියක්

INSIDE ඔටිසම් - මනුෂ්‍ය විවිධත්වයේ විචිත්‍රත්වය සුහදව විනිවිද දකිමු.

  රමේෂා ලියූ පොත අරගත්තත් එය කියවා අවසන් කරන්නට ගතවූ කාලය අධික විය. දෛනික ජීවිතයේ කාර්යබහුත්වයත්, නිවසේදී පුතු සමඟ ගතවෙනා කාලයත් සමඟ පොත ...